ปอมเมอเรเนียน

ลักษณะสายพันธุ์และนิสัย “ปอมเมอเรเนียน (Pomeranian)”

ปอมเมอเรเนียน
ปอมเมอเรเนียน

ประวัติสายพันธุ์

ปอมเมอเรเนียน (Pomeranian) มีต้นกำเนิดในศตวรรษที่ 16 จากแคว้นปอมเมอเรเนีย (Pomerania) แถบทะเลบอลติก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยอรมันตะวันออกและโปแลนด์ในปัจจุบัน โดยบรรพบุรุษของปอมเมอเรเนียนเป็นสุนัขที่อยู่ในตระกูลสปิตซ์ (Spitz) รวมถึงสุนัขสายพันธุ์นอร์วีเจียน เอลก์ฮาวด์ (Norwegian Elkhound), ชิปเพิร์ก (Schipperke), เยอรมัน สปิตซ์ (German Spitz), อเมริกัน เอสกิโม (American Eskimo) และซามอยด์ (Samoyed) สุนัขเหล่านี้ทั้งหมดมีลักษณะที่โดดเด่นเหมือนกัน คือมีหน้าที่ยื่น, หูตั้งและขนยาวหนา

ในอดีต ปอมเมอเรเนียน ถูกเพาะพันธุ์ให้เป็นสุนัขลากเลื่อนและมีน้ำหนักมากถึง 30 ปอนด์ ตั้งแต่ปอมได้รับการแนะนำให้เป็นที่รู้จักในฐานะสัตว์เลี้ยงประจำบ้าน สายพันธุ์ปอมเมอเรเนียนจึงเป็นที่นิยมเพิ่มขึ้นอย่างมาก บุคคลที่มีชื่อเสียงที่เป็นเจ้าของสุนัขปอมเมอเรเนียน ได้แก่ นักศาสนศาสตร์มาร์ติน ลูเทอร์ (Martin Luther), จิตรกรไมเคิลแองเจโล (Michelangelo) และนักฟิสิกส์ไอแซก นิวตัน (Isaac Newton)

ปอมถูกย้ายมาที่ประเทศอังกฤษเมื่อตอนสมัยที่เจ้าหญิงโซฟี ชาร์ล็อตต์ (Sophie Charlotte) จากอาณาเขตใกล้กับปอมเมอเรเนียได้อภิเษกกับเจ้าชายแห่งอังกฤษ ซึ่งในเวลาต่อมาได้ถูกสถาปนาเป็นเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 3 ได้มีการกล่าวกันว่าหลานสาวของพวกเขาผู้ ซึ่งต่อมากลายเป็นราชินีวิคตอเรียได้ทำการผสมพันธุ์สุนัขที่แตกต่างกันสิบห้าสายพันธุ์ ในระหว่างการครองราชย์ และปอมเมอเรเนียนก็เป็นหนึ่งในสุนัขสายพันธุ์โปรดของราชินีวิคทอเรียด้วย

ในปี 1888 ในระหว่างการเดินทางไปอิตาลีของพระราชินีวิกตอเรียได้พบกับปอมเมอเรเนียนที่มีขนาด 12 ปอนด์และรู้สึกตกหลุมรัก จึงเชื่อกันว่าปอมเมอเรเนียนในปัจจุบันนั้นเกิดขึ้นเนื่องจากการที่พระราชินีวิกตอเรียได้ทำการปรับปรุงพันธุ์ให้ปอมเมอเรเนี่ยนมีขนาดที่เล็กลง