Winding up  เมื่อนาฬิกาของบ้านเริ่มออกเดินทางต่อ

“ อยากอยู่ที่นี่ เมื่อก่อนเราอยู่กรุงเทพฯ เวลาที่เรามีเรื่องเครียดจะนึกถึงเชียงใหม่ตลอด พอมาอยู่ในช่วงแรกก็อาจลำบากอยู่เพราะเราต้อง รีโนเวทบ้านเก่า แต่เราก็ค่อย ๆ ทำบ้านไปเรื่อยตลอด 7 ปีที่ผ่านมาจนเป็นบ้านของเรา ” ร้านอาหารและคาเฟ่สไตล์โคซี่ดูแสนอบอุ่นในชุมชนแม่โจ้-สันทราย จังหวัดเชียงใหม่ที่ชื่อว่า “ ละมุน ละไม โฮมคาเฟ่ ” ซึ่งเป็นทั้งบ้านและร้านของสองสามีภรรยา คือ คุณแบงค์-กฤตติน พิชัยศรแผลงและคุณมิ-อัญวีณ์ สิริศักดิ์วรกุล ซึ่งทั้งคู่ตัดสินใจย้ายมาจากชีวิตที่วุ่นวายในกรุงเทพมหานคร เพื่อเริ่มตั้งรกรากอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่รวมไปถึงค่อย ๆ รีโนเวทบ้านเก่า ของคุณตาและคุณยายหลังนี้ด้วยไอเดียของทั้งคู่เองทั้งหมด                 “ บ้านหลังนี้เป็นของหม่อมเจ้าวงษ์มหิป และหม่อมละไม ชยางกูร ซึ่งเป็นคุณตาและคุณยายของผม หลังจากท่านเกษียณข้าราชการแล้วท่านก็อยากปลีกวิเวกมาอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ ก็มาเห็นพื้นที่บริเวณนี้ที่เดิมเป็นสวนลำไยและสร้างบ้านหลังนี้ไว้เมื่อราว 50 กว่าปีที่แล้ว เป็นบ้านหลังเล็กที่ชาวบ้านที่อาศัยเดิมในบริเวณนี้ผูกผันและให้ความเคารพ โดยเรียกกันว่า บ้านหม่อม หลังจากที่หม่อมท่านเสียไปก็ไม่มีใครมาใช้บ้านหลังนี้อีกเลย มีแค่คนดูแลปัดกวาดเท่านั้น ซึ่งของทุกอย่างก็ยังคงทิ้งไว้ เหมือนวันสุดท้ายที่หม่อมท่านยังมีชีวิตอยู่ ไม่มีใครทำการย้ายแต่อย่างใดจนกระทั่งเราเข้ามาอยู่อาศัย ” คุณแบงค์ผู้เป็นหลานโดยตรงของเจ้าของบ้านเล่าถึงประวัติของบ้าน “ ชื่อร้าน ละมุมละไม โฮมคาเฟ่ ได้ที่มามาจากชื่อของคุณยาย คือหม่อมละไม […]

” บ้านสวนริมคลอง ” เป็นสุขตามวิถีชีวิตแบบไทย

เป็นความฝันของครอบครัวเราที่อยากมี บ้านสวนริมคลอง ที่อยู่เย็นเป็นสุขตามวิถีชีวิตคนไทย ทุกวันนี้เราได้ฟังเสียงนกยามเช้า ชมแสงดาวยามค่ำคืน

บนความพอดีของชีวิต

เราได้พบ บ้านไม้ชั้นเดียว หลังหนึ่งหลบซ่อนตัวลึกเข้าไปในเรือกสวนของอำเภอแกลง จังหวัดระยอง ผ่านสวนผลไม้และสวนยางมากมาย ลัดเลาะไปตามเนินเขาซึ่งเป็นภูมิประเทศเฉพาะของพื้นที่แถบนี้อย่างเงียบเชียบบ้านขนาดกำลังพอดีที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา บ้านไม้ชั้นเดียว หลังนี้เป็นของ คุณนพดล ศรีเกียรติขจร ซึ่งตั้งใจใช้เป็นบ้านสำหรับพักผ่อนในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ของครอบครัว บนทำเลที่เคยเป็นสวนผลไม้มาก่อน “ที่บ้านชอบต้นไม้ครับ สิ่งแรกที่คิดเลยก็คืออยากมีที่ให้ปลูกต้นไม้ได้ อยากมีสวนเป็นของตัวเองพอได้ทำเลที่นี่ก็คุยกับคุณเล็กผู้ออกแบบว่าอยากได้บ้านง่ายๆ ไม่ต้องใหญ่มาก เป็นบ้านไม้อารมณ์ไทยๆที่เข้ากับบริบทความเป็นสวนผลไม้ของที่ดินแถวนี้” บ้านหลังนี้จึงวางแปลนโดยมีเรือนเล็กๆ 4 หลังอยู่ในพื้นที่เดียวกัน เชื่อมต่อด้วยระเบียงไม้ซึ่งใช้เป็นทั้งทางสัญจรในบ้านและพื้นที่อเนกประสงค์ในตัว จากถนนใหญ่เมื่อผ่านสวนผลไม้และสระว่ายน้ำเข้ามา จะพบทางเดินที่ขนาบด้วยแนวต้นไผ่ซึ่งนำพาเข้าสู่ตัวบ้าน โดยเดินเข้ามาตามทางเดินไม้ที่เปิดมุมมองสู่บ่อน้ำขนาดใหญ่และวิวภูเขาด้านหลังบ้าน “ด้วยวิวภูเขาด้านหลังและบ่อน้ำที่มีอยู่ก่อนแล้ว เพราะที่นี่เคยเป็นสวนผลไม้ ทำให้เราต้องหันทิศของตัวบ้านมาทางนี้แม้จะเป็นทิศตะวันตกก็ตาม” คุณเล็ก – กรรณิการ์ รัตนปรีดากุล สถาปนิกของบ้านหลังนี้ แก้ปัญหาการรับมือกับแสงแดดยามบ่ายที่ร้อนแรงด้วยการทำชานยื่นออกไปทางทิศตะวันตก เพื่อรับกับแสงแดดที่จะสาดส่องเข้ามา พร้อมปลูกต้นไม้ ซึ่งเมื่อโตเต็มที่ก็จะช่วยให้บรรยากาศของบ้านมีความร่มรื่นมากกว่านี้ เวลาเริ่มคล้อยสู่ช่วงสายและเที่ยง แม้คุณเล็กจะออกแบบให้หลังคาบางส่วนมีความโปร่งแสง แต่ก็ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกร้อนแต่อย่างใด หลายองค์ประกอบทำให้บ้านหลังนี้อยู่ใน “ภาวะน่าสบาย” ได้อย่างเหลือเชื่อ ตั้งแต่ทำเลที่อยู่ในสวน มีบ่อน้ำขนาดใหญ่อยู่ใกล้ๆ การออกแบบเป็นเรือนหลังเล็กๆ แยกกัน ทำให้สามารถขยับปรับเปลี่ยนแต่ละห้องได้ตามไลฟ์สไตล์ของผู้เป็นเจ้าของและเว้นช่องว่างให้ลมพัดผ่านได้สะดวก บ้านหลังนี้ประกอบด้วยห้องนอนที่แยกออกเป็น 3 หลัง และพื้นที่ส่วนกลางที่เป็นส่วนนั่งเล่น ครัว และส่วนรับประทานอาหารอีก 1 หลัง […]

รวม ‘แบบบ้านไทยใต้ถุนสูง’ น่าอยู่ทุกหลัง

เสน่ห์ของ ‘แบบบ้านไทยใต้ถุนสูง’ ที่ใครๆก็หลงใหลได้แก่ความเรียบง่ายของการตกแต่งที่ใช้ การคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมรอบทั้งแดด ลม และการใช้วัสดุจากธรรมชาติที่ช่วยให้บรรยากาศยิ่งรู้สึกผ่อนคลาย

เว้นไว้ให้ธรรมชาติ

 อีกครั้งที่เราเดินทางมายังกรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย 

ร่มเย็นด้วยร่มไทร

 เราออกจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางโป่งแยง ซึ่งเป็นเส้นทางคดเคี้ยวที่เลาะไปตามแนวภูเขา

กลับมายืนที่เดิม

เมื่อ 20 ปีที่แล้ว “บ้านและสวน” เคยมาเยือนบ้านหลังนี้ ภาพบ้านที่ออกแบบให้มีลักษณะเหมือนกระท่อมยังคงอยู่ในความทรงจำ

พักหัวใจไว้กับทุ่งนาและฟ้ากว้าง บ้านแสนรักของครอบครัวพละเดช

เวลามาอยู่บ้านนี้แล้วรู้สึกสบายใจเหมือนได้ไปตากอากาศทุกอาทิตย์ พี่ก็จะทำกับข้าว ส่วนพี่กบก็จะขุดดินปลูกต้นไม้ไปเรื่อย ได้เวลาทานข้าว ค่อยตะโกนเรียกกัน

กลมกลืน ในพื้นถิ่น

          แม้จะย้ายมาอยู่จังหวัดเชียงใหม่ได้พักใหญ่แล้วก็ตาม แต่ คุณวัชรินทร์ ภูมิจิตร ก็ยังต้องการใช้ชีวิตร่วมกับธรรมชาติและมีบ้านแบบธรรมดา เพราะบ้านที่อยู่นั้นเป็นรูปแบบของบ้านในเมือง ฉะนั้นทุกครั้งที่มีเวลาว่าง เขาจะใช้เวลาไปกับการท่องเที่ยวตามพื้นที่นอกเมือง และในที่สุดก็หลงรักกลิ่นอายความเป็นชนบทของอำเภอแม่ออน ที่ซึ่งผู้คนยังดำเนินชีวิตค่อนข้างเรียบง่าย ทำไร่ทำนา หรือเลี้ยงโคนม จึงเลือกซื้อที่ดินสำหรับปลูกบ้านและทำกิจกรรมเกี่ยวกับงานศิลปะแขนงต่างๆ ตามที่รัก นอกเหนือจากการทำตำราอาหารไทยให้สำนักพิมพ์ในประเทศอังกฤษมาหลายปีต่อเนื่องกัน           คุณวัชรินทร์เลือกที่ดินซึ่งเป็นเนินมีลักษณะแบบภูเขาลูกเล็กๆ มีไม้ป่ายืนต้นอยู่ไม่น้อย และแม้จะต้องการบ้านที่ดูธรรมดา แต่ก็ไม่วายเสาะหาจนได้คำตอบว่า ประเพณีการสร้างบ้านเรือนในท้องถิ่นนี้เป็นอย่างไร และก็ได้คำตอบว่า ผู้คนแถบนี้ล้วนเป็นไทยลื้อ มีบ้านเรือนแตกต่างจากไทยล้านนาตรงที่หลังคาจะค่อนข้างป้าน หน้าจั่วไม่แหลมสูง จึงใช้เป็นแนวทางในการสร้างบ้านหลังนี้           “ไปซื้อเรือนไม้เก่าเพื่อทำเป็นรีสอร์ตหมู่บ้านศิลปะ พอดีมีเสาไม้สักขนาดใหญ่เหลืออยู่ถึง 16 ต้น สามารถสร้างบ้านสองชั้นหลังใหญ่ได้สบาย บ้านนี้ไม่ได้เขียนแบบเป็นเรื่องเป็นราวนัก แต่จะใช้วิธีออกแบบในสถานที่จริงพร้อมกับสถาปนิกว่าทำได้หรือไม่ โดยตั้งเสาห่างกันต้นละ 4 เมตร และด้วยลักษณะที่ดินที่ต่างกันมาก ทำให้ได้ชั้นล่างในขนาดที่พอเหมาะต่อการทำเป็นห้องได้ จึงคิดทำเป็นห้องพักไว้เผื่อส่วนรีสอร์ตที่อยู่ด้านหน้ารับรองแขกได้ไม่เพียงพอ แต่ชั้นบนทำเป็นบ้านอยู่เอง”         […]