สวนป่าขนาดเล็กหลังบ้านขนาด 6×12 เมตร จัดเอง ปลูกเอง ดูแลเองทุกอย่าง

คุณอาร์ม–วีรพงษ์ วิสูตรตื่นขึ้นมารับแสงแดดในยามเช้าเช่นเดียวกับคุณกิ๊ก–ปฏิญญา วิสูตรผู้เป็นภรรยา และน้องอาย ลูกสาวตัวน้อย กิจวัตรประจําวันทุกเช้าของคุณอาร์มคือการเข้ามารดน้ําต้นไม้และดูแลสวนแห่งนี้อยู่เสมอเพราะเขาเป็นทั้งผู้ออกแบบและลงมือปลูกต้นไม้ทุกต้นด้วยตัวเอง เมื่อเราได้เข้าไปภายในสวนป่าขนาดเล็กเพียง 6 x 12 เมตร ริมคลองลาดบัวขาว ที่นี่แสนสงบและดูเป็นธรรมชาติจนไม่น่าเชื่อว่าจะอยู่ภายในกรุงเทพมหานคร “ชอบเดินป่ามาตั้งแต่เด็กๆ ก็จะชอบดูรายละเอียดเกี่ยวกับพรรณไม้ที่อยู่ตรงโคนต้นไม้หรือตามซอกน้ําตกว่ามีลักษณะแบบไหน พวกนี้จะมีรายละเอียดที่น่าสนใจเยอะ พอจะจัดสวนก็อยากจัดเป็นสวนป่าดิบชื้นเหมือนบนยอดดอยอินทนนท์ที่เคยไปแล้วประทับใจ ซึ่งป่าดิบชื้นจะต้องปกคลุมด้วยไม้ใหญ่ให้เกิดร่มเงา และก็จะมีพืชที่ไม่ต้องการแสงอยู่ระดับล่าง ส่วนใหญ่จะเป็นพวกเฟินและมอสส์ เพราะเป็นพืชที่ต้องการความชื้นสูงมาก แต่แดดน้อย” คุณอาร์มเล่าถึงความเป็นมาของสวนนี้ให้ฟังขณะที่เราเดินชมแมกไม้งามๆภายในสวน กิ่งก้านของเฟินกีบแรดออสเตรเลียแผ่ออกสวยงามไม่ต่างกับมอสส์ที่ขึ้นเขียวชอุ่มปกคลุมตลอดทางเดินใต้ต้นอินจันยักษ์ที่ให้ร่มเงาแก่สวนแห่งนี้ ต้นไม้ทุกต้นดูจะได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี สะท้อนความสามารถของผู้ดูแลสวน “ไม่เคยใช้สารเคมี เพราะเราจะจัดสวนให้เป็นระบบนิเวศเล็กๆเหมือนป่าขนาดย่อมๆให้ดูแลกันเองก็จะมีหนอนมีแมลงนกก็จะมากินแมลงอย่างน้อยเราก็ได้อาหารตา อาหารหู แล้วนกก็ยังให้อาหารแก่ต้นไม้ของเรา พอมันกินเสร็จก็จะถ่ายมูลเป็นปุ๋ยกลับสู่ดิน ใบไม้ที่ร่วงลงมาเราไม่เคยทิ้งเลย จะโยนเข้าไปตามดินให้กลายเป็นปุ๋ย พอใบไม้มันหมักได้ที่ก็เริ่มจะผุ กิ้งกือและไส้เดือนก็จะมากิน เป็นการช่วยพรวนดินไปในตัว เต็มที่ก็ใส่ปุ๋ยปีละครั้ง คือใส่ปุ๋ยอินทรีย์ให้ต้นใหญ่ หลังหมดฤดูฝนต้นไม้ก็จะเริ่มออกดอกตามฤดูกาล เพราะไม้ใหญ่จะออกดอกช่วงหน้าแล้ง เราก็จะเพิ่มสารอาหารให้เขาก่อนออกดอก” ขณะที่คุณอาร์มกําลังรดน้ําต้นไม้ เขาก็ชี้ให้ผมดูนกกินน้ําหวานตัวน้อยสองตัวที่บินหยอกล้อกันพลางกระพือปีกอาบละอองน้ําตามพุ่มไม้ นกกาน้ํากําลังบินทะยานลงมาจับปลาในคลองข้างๆอวดผู้คน ในย่านรามคําแหงที่ภายนอกพลุกพล่านวุ่นวาย ทว่าสวนหลังบ้านของคุณอาร์มกลับห่างไกลจากบรรยากาศเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง เพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆ ธรรมชาติได้มอบสุขให้ทุกคนในที่นี้อย่างล้นปรี่ ไม่เว้นแม้แต่ผมและทีมงาน เมื่อตะวันโพล่พ้นขอบเมฆมา ความกระจ่างเริ่มปรากฏชัดเจนขึ้นอย่างช้าๆไม่นานหยาดน้ําค้างบนยอดไม้เริ่มระเหยหาย เฉกเช่นเหล่านกน้ําที่โบยบินมาแทนที่ วัฏจักรของชีวิตยังคงหมุนเวียนให้ความสุขกันไปเหมือนเช่นเคย ความเป็นธรรมชาติอาจไม่ใช่สิ่งที่เราต้องดั้นด้นไปเสาะหายังที่ไกลๆ หากแต่อยู่รอบตัวเราเพียงแค่คุณเลือกที่จะอยู่แบบธรรมชาติ […]