ARTISAN HOUSE บันทึกความทรงจำผ่านบ้านหลากวัสดุหลายอารมณ์

จากความชัดเจนเรื่องการเลือกใช้วัสดุที่หลากหลายนี้ คุณภูเล่าว่าแท้จริงแล้วมีจุดเริ่มต้นมาจากการคิดถึงตำแหน่งการจัดวางเฟอร์นิเจอร์ และของสะสมในห้องต่าง ๆ ว่าจะทำอย่างไรให้เฟอร์นิเจอร์เหล่านั้นดูราวกับเป็นพระเอกของบ้าน จากนั้นจึงคิดถึงรูปแบบการออกแบบพื้นที่ เพื่อเอื้อให้เฟอร์นิเจอร์เหล่านั้นตั้งอยู่อย่างโดดเด่นยิ่งขึ้น

“ผมชอบปรัชญาในงานออกแบบของเขา” คุณภูกล่าวถึงบรรดาเฟอร์นิเจอร์สไตล์สแกนดิเนเวียนและญี่ปุ่นเป็นพิเศษ

“มันแปลกตรงที่ว่า เฟอร์นิเจอร์พวกนี้แม้จะมีอายุ 60 ปี หรือบางตัวมีอายุเกือบ 100 ปี แต่เรายังเห็นเฟอร์นิเจอร์เหล่านี้ในบ้านโมเดิร์นปัจจุบันหรือในหนัง มันก็ไม่เคยเชยเลย เขาเรียกว่ามันเป็น Timeless แสดงว่าดีไซเนอร์ในยุคนั้น เขาต้องผ่านกระบวนการคิดที่ค่อนข้างลึกซึ้ง และน่าจะใช้เวลาในการออกแบบเยอะ มีทฤษฎีหรือปรัชญาบางอย่างที่ทำให้เฟอร์นิเจอร์พวกนี้ไม่ล้าสมัย”

ในโถงนั่งเล่น เก้าอี้สีเขียวลายใบไม้ โดย Hans Wegner ตั้งอยู่ใต้โคมไฟกระดาษ Bubble Lamp ดีไซน์ปี 1952 โดย George Nelson มองเข้าไปในห้องรับประทานอาหาร เก้าอี้รับประทานอาหารจากปลายยุค 40’s วางอยู่ใต้โคมไฟสีขาวซึ่งเป็นงานสไตล์เดนิชในยุคใกล้เคียงกัน ถัดขึ้นไปบนชั้น 2 เด่นด้วยเล้านจ์แชร์เบาะหนังสีดำ โดย Charles & Ray Eames จากยุค 50’s วางเคียงอยู่กับเก้าอี้สำนักงานสีแดงจากดีไซเนอร์คนเดียวกัน นอกจากนั้นในทุก ๆ ห้องของบ้านยังหลากหลายไปด้วยตู้ และชั้นไม้วินเทจ อันเปรียบเสมือนการส่งเสียงของงานดีไซน์ยุคหลังสงครามโลกที่ประกาศตัวตนออกมาจากทั่วทุกมุม

เฟอร์นิเจอร์เหล่านี้ สำหรับนักสะสมอย่างคุณภู ไม่ได้มีไว้เป็นเพียงเครื่องสะท้อนรสนิยม หรือของประดับตกแต่งเพื่อให้บ้านดูดี แต่ยังเป็นดั่งเครื่องเตือนความจำ คล้ายอัลบั้มรูปที่บอกเล่าความคิดและตัวตนของเขาในแต่ละช่วงชีวิตที่ผันผ่าน  เช่นเดียวกับสไตล์การใช้วัสดุที่หลากหลายของบ้านหลังนี้ นอกจากใช้สนองความชอบ แทบทุกองค์ประกอบในบ้านยังช่วยเตือนความจำที่ชวนให้ระลึกถึงสถานที่ และบุคคลสำคัญ ๆ ในชีวิต ที่ทั้งเขาและภรรยาเคยใช้เวลาร่วมกันอย่างมีความสุข

 “พอเรามองดูบรรดาของสะสมเหล่านี้ ก็จะรู้สึกว่า เฮ้ย! ตอนนั้นเราชอบของแบบนี้ หรือตอนนั้นเราทำอะไรอยู่ มันรู้สึกดีนะ แม้แต่ตัวบ้านเองที่เราออกแบบพาร์ทนี้เป็นคอนกรีต พาร์ทนี้เป็นไม้ หรือห้องนี้เป็นเรือนกระจก ก็เปรียบเหมือนพาร์ท ๆ หนึ่งของชีวิตเรา ย้ำเตือนว่าเราไปเที่ยวญี่ปุ่นมา แฟนเราชอบแล้วอยากได้แบบนี้ เรือนกระจกนี้เราเคยทำที่ร้านอาหาร ก็นำความชอบนั้นมาออกแบบที่บ้านเราบ้าง

“เปรียบเหมือนเป็นประสบการณ์ชีวิตของเรา พอเราเห็น เราก็จะนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้นขึ้นมา”


เรื่อง : กรกฎา
ภาพ : ศุภกร
สไตล์ : วรวัฒน์ ตุลยทิพย์