ว่านลูกไก่ทอง

กูดเสือ/ขนไก่น้อย/โพสี/เฟินลูกไก่ทอง/ละอองไฟฟ้า/ว่านไก่น้อย/หัสแดง
ชื่อวิทยาศาสตร์: Cibotium barometz (L.) J.Sm.
วงศ์: Cibotiaceae
ประเภท: เฟินดิน อายุหลายปี
ความสูง: 1 – 2 เมตร
ลำต้น เป็นเหง้าสั้นๆ มีขนยาวสีเหลืองทองเป็นมันปกคลุม
ใบ: เรียงเวียนสลับ ใบประกอบแบบขนนกหลายชั้น รูปสามเหลี่ยม ก้านใบใหญ่ สีน้ำตาลแกมดำ  โคนก้านมีขน กลุ่มของอับสปอร์เกิดใกล้กับเส้นกลางใบ
ดิน: ดินร่วน
น้ำ: ปานกลาง ความชื้นในอากาศสูงและอากาศเย็น
แสงแดด: รำไร
ขยายพันธุ์: แยกเหง้าหรือเพาะสปอร์
การใช้งานและอื่นๆ : เป็นว่านทางโชคลาภ โบราณเล่าขานว่าบ้านไหนที่ปลูกเลี้ยงไว้ เมื่อได้ยินเสียงไก่ร้อง บ้านนั้นก็จะได้ลาภ เป็นสมุนไพรที่ใช้กันมาแต่โบราณ โดยนำขนที่ปกคลุมเหง้าและใบอ่อนมาปิดบาดแผลสด เพื่อห้ามเลือด ปัจจุบันเป็นไม้ประดับที่เสาะหากันในกลุ่มผู้ชื่นชอบเฟิน ในธรรมชาติพบตามป่าดิบชื้นทั่วทุกภาค ปัจจุบันหาดูได้ยากเพราะเกือบสูญพันธุ์จากป่า