กลิ่นอาย อาระเบียน

กลิ่นอาย อาระเบียน
          บางครั้งอาจเป็นการยากที่จะบอกความต้องการที่ชัดเจนลงไป หากความชอบนั้นยังหลากหลายและผสมผสานกันอยู่ หน้าที่ประการหนึ่งของนักจัดสวนก็คือ การค้นหาความชอบและตัวตนของเจ้าของบ้านให้พบ เพื่อสะท้อนภาพนั้นออกมาเป็นสวนสวย…
          คุณวรรณดี พานิชการ เจ้าของบ้านฝ่ายหญิงซึ่งทำธุรกิจส่งออกผ้าไปยังประเทศอินเดีย เล่าว่า ก่อนหน้านี้เคยจัดสวนมาแล้วสองครั้ง ครั้งแรกเป็นสวนป่าน้ำตกตามสมัยนิยมในยุคนั้น ต่อมาเมื่อต้องการพื้นที่ใช้งานในสวนมากขึ้นจึงปรับเปลี่ยนเป็นสวนโมเดิร์นที่มีลานกว้างริมบ่อ แต่ก็ยังไม่ถูกใจนัก ครั้งนี้เมื่อความชอบเปลี่ยนไป จึงคิดปรับปรุงสวนใหม่อีกครั้ง
          คุณเปี๊ยก – สุทธิชัย เตมีศักดิ์ คือนักจัดสวนผู้ค้นหาความต้องการของเจ้าของบ้าน จนทราบว่าคุณวรรณดีชอบงานทำมือ งานปัก และงานผ้าลูกไม้ลวดลายต่างๆ ประกอบกับก่อนหน้าที่จะจัดสวนได้ซื้อโคมไฟจากประเทศอินเดียมาแล้วหลายต่อหลายชิ้น คุณเปี๊ยกจึงดึงความชอบในจุดนี้มาตีโจทย์เป็นภาพสวน
          “รู้จักกับคุณวรรณดีผ่าน คุณวุฒิ – วรวุฒิ แก้วสุก ซึ่งมีผลงานจัดสวนอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน พอได้พูดคุยกันโดยตรงจึงทราบว่า จริงๆ แล้วคุณวรรณดีไม่ได้ต้องการสวนแนวแขกจ๋า เพียงแต่ชอบงานแฮนด์เมดของแขก พวกงานผ้าเหล็ก โคมไฟ จึงคุยกันว่า สวนที่จัดจะมีเพียงกลิ่นอายแบบอาระเบียน มีโคมไฟและลวดลายต่างๆ เข้ามาประกอบกับสวนอันร่มรื่น
          “เมื่อมาดูสภาพพื้นที่เดิม เห็นมีระเบียงไม้และบ่อน้ำขนาดใหญ่ประมาณครึ่งหนึ่งของพื้นที่ทั้งหมด ก็คิดว่าน่าจะมีมุมที่ใช้งานได้มากกว่านี้ และเมื่อมองจากห้องนั่งเล่นไปยังสวน ก็คิดว่าน่าจะมีศาลานั่งเล่นบริเวณริมรั้วเป็นจุดรับสายตาแต่พอมาดูที่โครงสร้างก็กังวล เพราะพื้นที่เดิมเป็นบ่อชิดแนวรั้ว พอปรับส่วนหนึ่งเป็นศาลาจึงต้องทำโครงสร้างบ่อใหม่เพื่อให้แยกจากกัน ลดปัญหาบ่อรั่วและร้าว
          เมื่อเจ้าของบ้านต้องการเลี้ยงปลา จึงต้องทำบ่อกรองและปรับสัดส่วนของบ่อใหม่ให้เชื่อมต่อกันได้ โดยไม่ทำให้บ่อปลาดูแคบลง เลยออกแบบเป็นบ่อสองระดับ คือ มีทั้งส่วนเลี้ยงปลาทองด้านบนและบ่อเลี้ยงปลาคาร์ปด้านล่าง
          “พอทำศาลาเพิ่ม พื้นที่ปลูกต้นไม้ก็ลดลง เมื่อมองจากห้องนั่งเล่นออกไปจะเห็นแนวต้นไทรตัดแต่งริมรั้ว คิดว่าน่าจะปลูกต้นไม้ที่อยู่ในระดับสายตาเป็นฉากหน้าเพิ่ม และวางหินสองก้อนใหญ่หลอกสายตาให้มีระยะตื้นลึกต่างกัน หากมองจากต่างมุมจะเห็นความลึกของสวนไม่เหมือนกัน มองจากห้องนั่งเล่นจะเห็นหินเพียงก้อนเดียวอยู่หน้าพรรณไม้เขียว แต่ถ้ามองจากศาลาจะเห็นก้อนหินวางซ้อนเป็นแนวลึก ก้อนหนึ่งอยู่ข้างหน้า อีกก้อนอยู่ข้างหลัง มีแนวทางเดินเข้าไป ช่วยให้พื้นที่ดูมีมิติมากขึ้น”
          ส่วนมุมนั่งเล่นบริเวณหลังบ้านออกแบบให้มีระดับเดียวกับพื้นครัว?หากมองไล่ระดับจากด้านหน้าจะเห็นบริเวณนี้เป็นเสมือน?“สวนจม”?(Sunken?Garden)
          “ตอนแรกเจ้าของบ้านต้องการให้บริเวณนี้เป็นสนามหญ้า แต่ให้เหตุผลไปว่า ส่วนนี้เป็นพื้นที่ปิด หากรดน้ำอาจเกิดการขังของน้ำได้ เลยแนะนำให้ใช้กรวดโรยพื้นแทน ซึ่งเขาก็ชอบ เพราะเมื่อนั่งเล่นตรงนี้จะมองเห็นบ่อน้ำและปลาว่ายวนอยู่ในระดับสายตาพอดี
          “บริเวณหน้าบ้าน?เดิมพื้นที่ดูแคบ จึงปรับเปลี่ยนใหม่โดยนำรั้วเดิมและต้นไม้เก่าที่มีหลากหลายชนิดออก เพื่อเปิดพื้นที่ให้โล่ง แล้วเปลี่ยนเป็นลั่นทมทรงสวยสองต้นใหญ่ สร้างความโดดเด่นให้บ้าน ปรับทางเข้าของรั้วให้มาอยู่สองฝั่ง คือ ‘ฝั่งของสวนสวย’ และอีกฝั่งเป็น ‘สวนตามใจเจ้าของบ้าน’ ซึ่งบริเวณนี้กำหนดให้เป็นพื้นที่วิ่งเล่นของ ‘น้ำต้ม’ สุนัขพันธุ์แจ็กรัสเซลล์ และด้านหลังเป็นสวนครัวที่เจ้าของบ้านลงมือปลูกเอง
          “สำหรับเรื่องโทนสี กำหนดให้มีไม้ดอกสีม่วงประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ อย่างช้องนาง สร้อยอินทนิล เฟื่องฟ้า พยับหมอก ส่วนสีเหลืองมีประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ เช่น อโศกศรียะลา รักแรกพบ ผกากรอง และบานบุรีหอมนอกจากนี้ยังมีสีอื่นๆ อีก 10 เปอร์เซ็นต์ ภายใต้การเชื่อมโยงของพรรณไม้โทนสีเขียว และของตกแต่งที่เลือกทั้งโทนสีและลวดลายให้กลมกลืนกัน อย่างลวดลายบนทางเดิน หัวน้ำพ่น ประตูรั้ว และชิงช้า ส่วนเสาน้ำล้นที่เป็นจุดเด่นได้แนวคิดจากสถาปัตยกรรมแนวอินเดีย จัดตกแต่งผสมผสานกับของตกแต่งแบบจีนอย่างกี๋ ตู้ไม้ กระถาง และไห แม้จะต่างสไตล์กัน แต่ก็มีสีสันเข้ากันได้สร้างกลิ่นอายแบบตะวันออก”
          สวนแห่งนี้จึงมีความพิเศษแตกต่างกันตามแต่ละฤดูกาล?เนื่องจากดอกไม้ในสวนจะทยอยกันบานในแต่ละช่วงเวลา และนอกจากความงามในช่วงวันแล้ว ยามค่ำเมื่อจุดเทียนไขและเปิดไฟในสวน ก็ช่วยให้บรรยากาศภายในสวนแนวอาระเบียน (หรืออาหรับ) นี้ดูมีมนตร์เสน่ห์มากยิ่งขึ้น

 

หยดน้ำ
ZooDs

keyboard_arrow_up