ส่วนผสมของความรัก บ้านแสนรักของครอบครัวอนุนาท

ส่วนผสมของความรัก บ้านแสนรักของครอบครัวอนุนาท

 

เคยสังเกตกันไหมคะว่า เราได้ลักษณะนิสัยหรือความชอบอะไรมาจากคุณพ่อคุณแม่บ้าง ลองใช้เวลาสักสิบนาทีนึกดูนะคะแล้วจะได้คำตอบว่า จริงๆ แล้วความชอบต่างๆ ที่เพาะบ่มเรามาจนโตมีต้นแบบอยู่ไม่ไกลนี่เอง เช่นเดียวกับครอบครัวเล็กๆครอบครัวนี้ ที่ผู้เป็นลูกถอดแบบได้อย่างสำเนาถูกต้องมาจากผู้เป็นพ่อเลยทีเดียว

ทีมงาน “บ้านและสวน” คุ้นเคยกับครอบครัวนี้เป็นอย่างดีเพราะ คุณอาทร อนุนาท ศิลปินอิสระและเจ้าของคอลัมน์“ลงมือ” ที่พวกเราเรียกกันจนติดปากว่า “ป๋า” ตามอย่างที่คุณบอย – กฤษดา อนุนาท Photo Editor ฝ่ายสำนักพิมพ์ในเครืออมรินทร์ เรียกคุณพ่อของเขา นอกจากนี้ก็ยังมีสมาชิกใหม่คุณดา – นาดา โยธินพัฒนะ Senior Serenade Assistant ภรรยาของคุณบอย ผู้เปรียบได้กับกระปุกน้ำตาลประจำบ้านที่ช่วยเติมความหวานให้ครอบครัวแมนๆ นี้ยิ่งอบอุ่นขึ้น

โต๊ะไม้นั่งเล่นหน้าบ้านซึ่งป๋าต่อเองกับมือ ใช้เป็นมุมปาร์ตี้ทั้งของเพื่อนพ่อและเพื่อนลูกซึ่งเพื่อนรุ่นพ่อก็จะสนิทกับคุณบอยดี เพราะเห็นมาตั้งแต่เด็ก สามารถร่วมวงสนทนาได้ส่วนรุ่นเล็กอย่างเพื่อนคุณบอยและคุณดาก็สนิทกับป๋ากันทุกคน

ไม้ใหญ่ทั้งของดั้งเดิมและที่ปลูกใหม่อย่างเฟินข้าหลวง ช่วยให้บ้านร่มรื่นและเย็นสบายตลอดทั้งวัน

ความสุขใจในบ้านหลังเล็ก

ขณะกำลังเพลิดเพลินกับการพูดคุยรื้อฟื้นความหลังเกี่ยวกับงานประดิษฐ์ที่เคยลงในคอลัมน์“ลงมือ” ซึ่งตอนนี้ป๋านำมาใช้ตกแต่งสวนหน้าบ้าน ได้ยินเสียงนกกระจิบส่งเสียงแข่งกับเราอยู่เป็นระยะๆ นั่นคงเพราะที่นี่มีความร่มรื่นและเก็บธรรมชาติไว้ในแบบเดิมให้มากที่สุด สังเกตได้จากลิ้นจี่ต้นใหญ่หน้าบ้านที่ป๋าบอกว่า เมื่อก่อนย่านนี้ทำสวนลิ้นจี่กันมาก เวลาผ่านไปก็เหลือมรดกไว้ให้ดูต้นหนึ่ง ส่วนไม้ใหญ่อื่นๆ ของที่นี่เกิดจากนกคาบเมล็ดมาปลูกไว้ให้ทั้งนั้น

“บ้านนี้ปลูกเสร็จปี 2533 ตอนนี้ก็ 20 ปีพอดี เดิมพื้นที่แถวนี้เป็นท้องร่อง แต่ไม่ได้ถมเลย เพียงแต่ขุดเอาดินมาเกลี่ยๆ ในบางจุดเพื่อยกพื้นให้สูงขึ้นอีกหน่อย ปีหนึ่งจะอยู่แบบสงบ มีเสียงนกร้องประมาณ 7 – 8 เดือน พอเข้าเดือนกันยายนน้ำจะท่วมตรงทางเดิน แต่ก็มีความสุขดีนะ ตื่นมาดูปลาช่อนว่ายอยู่หน้าบ้าน” ป๋าหัวเราะด้วยน้ำเสียงเจือความสุข เราเพิ่งสังเกตเห็นอีกหนึ่งสมาชิกคอยนั่งฟังเสียงป๋าอยู่ไม่ห่าง นั่นคือ “เจ้าใบไม้” สุนัขพลัดหลงที่ป๋ายอมให้อยู่ในบ้านนี้เพราะความสุภาพและน่ารักของมัน ที่มาของชื่อใบไม้มีคำตอบเป็นรูปธรรมที่เห็นได้ชัดเจน เพราะแค่เราลองเรียกชื่อมันด้วยเสียงสูงจนเจ้าใบไม้เริ่มคุ้น มันจะเดินหายไปสักสองนาที แล้วกลับมาพร้อมกับคาบใบไม้มาฝากด้วย

ของสะสมและงานประดิษฐ์

แค่เดินเข้ามาในอาณาเขตของบ้าน เราก็จะเห็นงานประดิษฐ์ฝีมือของพ่อลูกคู่นี้กระจายอยู่ในส่วนต่างๆ ของบ้าน ป๋าเล่าให้ฟังว่า “เวลาที่อยู่นิ่งสุดคือช่วงอยู่หน้าจอโทรทัศน์ ถ้าออกห่างจอปุ๊บก็มักมีงานอื่นให้ทำเสมอ อย่างเมื่อครู่นี้ เดินๆอยู่ เกิดไอเดียว่าจะนำยางในของรถมาทำที่ใส่จดหมาย เพราะบางครั้งพอไปรษณีย์มาส่งก็เอาไปวางไว้ไม่เป็นที่ จนไม่ได้เปิดอ่าน เลยจะทำที่แขวนจดหมายไว้ตรงหน้าบ้าน ส่วนเก้าอี้ต่างๆ ในบ้านก็ต่อเองทั้งหมด นำไม้เก่าจากบ้านคุณพ่อคุณแม่มาทำ เป็นเศษที่เขารื้อทิ้งแล้ว”

ความช่างคิด ช่างประดิษฐ์ และความเป็นนักสะสม ส่งผลโดยตรงมายังคุณบอย ลูกชายคนเดียว ซึ่งเสริมให้เราฟังว่า “จริงๆ แล้วเห็นป๋าประดิษฐ์และสะสมของมาตั้งแต่เด็ก พอโตมาก็ชอบด้วย ได้แบ่งปันไอเดียร่วมกัน ป๋าจะมีสมุดอยู่เล่มหนึ่งสำหรับจดไอเดียต่างๆ สเก็ตช์ภาพลงไป ซึ่งหลายครั้งก็ลองนำไอเดียเหล่านั้นมาทำจริงกัน หรือผมไปเจอของมาชิ้นหนึ่ง ถูกใจมาก ก็มาเล่าให้ป๋าฟังป๋าก็จะช่วยคิดในรูปแบบที่สามารถสร้างจริงได้ อย่างตอนที่ทำคอลัมน์ ‘ลงมือ’ใน ‘บ้านและสวน’ ผมจะเป็นคนไปหาของ ส่วนป๋าจะช่วยทำให้ใช้งานได้จริงส่วนใหญ่แล้วชิ้นแรกผมจะเป็นคนทำ ส่วนป๋าจะทำอีกอันตามมา ซึ่งดีกว่าเสมอ”คุณบอยจบประโยคนี้พร้อมเสียงหัวเราะ

มุมนั่งเล่นในบ้านที่เพิ่งต่อเติมใหม่มีพื้นที่โล่งไว้สำหรับเก็บจักรยานซึ่งตอนนี้กลายเป็นกิจกรรมสุดโปรดประจำครอบครัว

ของสะสมของป๋าและคุณบอย ทั้งหนังสือของทุกอย่างที่เกี่ยวกับโค้ก และของเล่นสังกะสี  “นิสัยชอบสะสมก็ได้มาจากป๋า ตั้งแต่ยังเด็กก็เก็บหนังสือขวดโค้ก ค่อยๆ เก็บเรื่อยมา พอเราโตก็เก็บเพิ่มขึ้น อย่างของเล่นสังกะสีที่อยู่ในตู้ก็เป็นของเล่นของผมตั้งแต่เด็ก อยู่มาวันหนึ่งป๋านำมาตั้งไว้ในตู้โชว์เราก็ตกใจ นี่มันของเล่นของเรานี่นาเลยมีทั้งของเก่าดั้งเดิมและของซื้อใหม่”

ห้องนอนและมุมทำงานของป๋าคล้ายเป็นโลกส่วนตัวของศิลปินเพราะมีสีน้ำมัน สีอะคริลิกและภาพถ่ายต่างๆสำหรับเก็บไว้เป็นไอเดีย

ห้องเล่นขายของ

ถึงเวลานางเอกจะได้โชว์ตัวกันบ้าง เพราะห้องครัวห้องนี้เกิดมาเพื่อคุณดาโดยเฉพาะ เธอเล่าให้เราฟังว่า “ตอนทำห้องครัวนี้ป๋าบอกว่า กำลังทำห้องเล่นขายของให้ดาอยู่ ป๋าตั้งใจทำมากที่จะเนรมิตลานซักล้างให้กลายเป็นห้องครัวแบบครบครัน ใช้ช่างแค่มาทำพื้น ก่อกำแพงครึ่งหนึ่ง และหลังคาเท่านั้นเอง นอกนั้นไม่ว่าจะเป็นผนังต่างๆ ป๋านำไม้เก่าที่มีอยู่ ทั้งบานประตู บานตู้ต่างๆ มาประกอบเอง หรืออย่างไอส์แลนด์ตรงกลางก็ปรับจากชั้นหนังสือเก่า” ส่วนคนที่ยิ้มแก้มแทบปริคงไม่ใช่ใคร ทั้งป๋าและคุณบอยนั่นเอง ทั้งคู่บอกว่าชอบให้คุณดาทำอาหารให้มากกว่าไปรับประทานนอกบ้าน

คุณดาเป็นคนชอบทำกับข้าว ไม่ว่าจะดึกแค่ไหนก็จะทำกับข้าวรับประทานเองเสมอซึ่งก็เข้าทางป๋าที่ตั้งใจทำห้องครัวนี้ไว้ให้ลูกสาวคนใหม่พอดี

จากในครัว มองออกไปด้านนอกเห็นต้นไม้สีเขียว เป็นความตั้งใจหนึ่งของป๋าที่อยากให้ทำครัวไปมองเห็นความชุ่มชื่นของต้นไม้รอบตัวไป

เราเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า ครอบครัวจะสมบูรณ์แบบได้ต้องมาจากการแบ่งปันและเผื่อแผ่ความรักให้กันและกันอย่างพอเพียงและสมดุล ซึ่งเราก็ได้เห็นและรับรู้ความรู้สึกแบบนั้นได้เต็มๆ จากครอบครัวเล็กๆ ที่กำลังจะเริ่มขยายในอนาคตอันใกล้ครอบครัวนี้

คุณดากับเค้กช็อกโกแลตขนมที่ชอบทำเป็นประจำในวันหยุด

 

เรื่องโดย : Ajchara_Jeab
ภาพโดย : ชัยพฤกษ์ โพธิ์แดง, กฤษดา อนุนาท

keyboard_arrow_up