เหตุผลที่ (จำ) ต้องเปลี่ยน

          หลายคนเห็นภาพของห้องนี้แล้วอาจคิดว่าเป็นห้องในคอนโดมิเนียม หากแต่ที่นี่เป็นห้องห้องหนึ่งในบ้านพักอาศัยของหมู่บ้านจัดสรรในเขตชานเมืองเชียงใหม่ซึ่งอยู่กันมานานนับสิบปี ข้อดีของห้องนี้ก็คืออยู่ชั้นล่าง สามารถสัมผัสบรรยากาศของสวนด้านหลังบ้าน ได้ใกล้ชิดกว่าห้องนอนอื่นๆ ในบ้าน
          คุณภูมิ คชนิล เจ้าของห้องเล่าว่า
          “ห้องนี้เดิมตกแต่งด้วยไม้เกือบทั้งหมดและใช้สีโอ๊กเข้มซึ่งค่อนข้างทึม แต่เมื่อสิบปีก่อนก็นิยมใช้กัน และในตอนนั้นผมก็พอใจในระดับหนึ่ง แต่ลึกๆ แล้วผมชอบสไตล์เซน อะไรที่เป็นแบบญี่ปุ่น เรียบๆ เกลี้ยงๆ สะอาดๆ จะชอบมาก”
          นั่นเป็นจุดเริ่มต้นว่าสักวันหนึ่งคุณภูมิจะได้เปลี่ยนสไตล์การตกแต่งห้องอย่างที่ชอบ ทว่าด้วยหน้าที่การเป็นอาจารย์สอนด้านพัฒนาบุคลิกภาพให้ดุสิต อินเตอร์เนชั่นแนล ของดุสิตธานี ทั้งในประเทศและต่างประเทศ พลอยทำให้เวลาที่จะอยู่บ้านมีน้อยลงกระทั่งวันหนึ่งได้พบว่าหนังสือซึ่งเป็นของรักที่เก็บไว้อย่างดีในตู้บิลท์อินขนาดใหญ่ ถูกปลวกกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย จึงจำเป็นต้องรื้อทำห้องใหม่
          “รื้อพื้นปาร์เกต์ซึ่งเป็นไม้ยางพารา อาหารอย่างดีของปลวกออกทั้งหมด ตู้หนังสือที่เป็นไม้ก็รื้อออกหมดเช่นกัน ผนังที่เคยตกแต่งด้วยไม้สีโอ๊กเข้มก็รื้อออก งานใหญ่คือเรื่องของพื้นห้อง อยากได้ห้องสีสว่างๆ และวัสดุอะไรก็ได้ที่ปลวกไม่กิน ทราบมาว่าอีพ็อกซี่เป็นวัสดุทำพื้นที่ดีมาก มีความทนทาน มักใช้เทพื้นในโรงงานอุตสาหกรรมหรือโรงยิม ที่สำคัญมีสีขาว ก็ตัดสินใจเลือกใช้วัสดุนี้ ส่วนตู้หนังสือทำเป็นโครงเหล็กแล้วกรุแผ่นไฟเบอร์ซีเมนต์ซึ่งปลวกไม่กินเช่นกัน”
          คุณภูมิเป็นผู้คุมงานทุกขั้นตอนด้วยตัวเอง จากนั้นก็เลือกของตกแต่งที่เข้ากับห้อง มีหลายชิ้นที่หอบหิ้วมาจากต่างประเทศเวลาเพียงเดือนเศษก็ทำให้คุณภูมิได้ห้องใหม่ที่ทันสมัยและสว่างขึ้นตามความต้องการ ที่สำคัญปลวกก็ยังเมินด้วย

อาทิตย์
ปิยะวุฒิ ศรีสกุล

keyboard_arrow_up