ผิดที่แต่ถูกทาง

          เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน คุณอภิชาต รมยะรูป ซื้อที่ดินผืนหนึ่งขนาด 10 ไร่ในแถบอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ จากผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งมาบอกขายเนื่องจากสมัยนั้นบริเวณนี้อยู่ห่างไกลจากตัวเมืองเชียงใหม่ค่อนข้างมาก ที่ผืนนี้เคยเพาะปลูกใบยาสูบและใบเมี่ยง ตั้งอยู่ติดริมน้ำแม่แตง แต่ไม่มีทางถนนเข้ามาถึง โชคดีที่ไม่กี่เดือนต่อมาเจ้าของที่ดินผืนติดกันซึ่งอยู่ติดถนนใหญ่ก็มาบอกขายที่อีก 8 ไร่ คุณอภิชาตจึงซื้อไว้ เพราะเป็นโอกาสที่จะทำถนนเข้ามายังที่ดินส่วนแรก และได้จัดแบ่งที่ดินเป็นสวนลำไย มะม่วง และลิ้นจี่ รวมทั้งหาไม้ดอกไม้ประดับต่างๆ มาลง
          หนึ่งปีต่อมาหลังจากซื้อที่ดินแล้วจึงเริ่มลงมือสร้างบ้านหลังแรกเป็นทรงฝรั่งขนาดพอเหมาะ?มีห้องนอนเล็กๆ 2 ห้อง แต่ไม่เพียงพอต่อการรับรองแขกคุณอภิชาตจึงคิดสร้างบ้านใหม่อีกหลังเป็นบ้านไม้?แต่กว่าจะได้สร้างจริงก็ล่วงไป 6 ปีหลังจากที่สร้างบ้านหลังแรก ระหว่างนั้นก็ซื้อเรือนไม้เก่าและเรือนยุ้งข้าวเก็บสะสมไว้พอสมควร
          การก่อสร้างเรือนไม้หลังนี้ได้คนคุ้นเคยมาช่วยดำเนินการให้?คุณอภิชาตบอกว่า เขาผู้นี้ไม่ใช่สถาปนิกหรือสล่า แต่ก็มีประสบการณ์และมีช่าง ความต้องการในตอนแรกของคุณอภิชาตคือเรือนแบบล้านนา แต่เนื่องจากไม่ได้คุยกันในรายละเอียด บ้านหลังนี้จึงมีลักษณะเป็นเรือนไทยภาคกลางซึ่งเป็นความถนัดของผู้สร้าง คุณอภิชาตเองก็ไม่คิดจะเปลี่ยนรูปทรงของตัวบ้านที่มีลักษณะเหมือนเรือนเดี่ยวรูปยาว ยกพื้นเรือนสูง ทำให้มีพื้นที่ใต้ถุนไว้ใช้งานแบบอเนกประสงค์เช่น รับแขก นั่งเล่น และรับประทานอาหาร ส่วนชั้นบนเป็นพื้นที่ส่วนตัว ประกอบด้วยเตียงนอน มุมพักผ่อน และมุมทำงานอยู่ในห้องเดียวกัน
          แม้การออกแบบโดยภาพรวมจะค่อนข้างน่าพอใจ แต่ก็มีรายละเอียดบางประการที่ต้องแก้ไขบ้าง อาทิ ระเบียง ซึ่งเป็นทางเดินด้านข้างห้องนอนเดิมมีระดับพื้นเท่ากับพื้นห้อง คุณอภิชาตขอแก้ไขให้มีระดับต่างกัน 10 เซนติเมตร ด้วยเกรงว่าเวลาฝนตก น้ำฝนจะไหลเข้าไปในห้องนอน
          สำหรับเรื่องการตกแต่งก็ไม่ยากเย็นอะไร เพราะนอกจากจะสะสมไม้จากเรือนเก่าแล้ว คุณอภิชาตยังชอบซื้อเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเตียงโต๊ะ เก้าอี้ โคมไฟ พรม ไม้แกะสลัก หรือกระถางปลูกต้นไม้ ที่หาซื้อในเชียงใหม่ก็มาก และยังมีข้าวของจากจีน อินเดีย โมร็อกโก หรือประเทศเพื่อนบ้านที่มีโอกาสไปเยือนอยู่เนืองๆ ฉะนั้นเมื่อบ้านแล้วเสร็จก็สามารถเลือกของออกมาจัดวางได้ไม่ยาก ใช้หลักที่ตัวเองชอบ วางแบบผสมปนเปกันไป สะท้อนถึงบุคลิกของเจ้าของบ้านได้เป็นอย่างดี
          สิบกว่าปีมาแล้วที่บ้านไม้หลังนี้ยังใช้งานได้ดี ต้นไม้ที่ซื้อมาต่างก็เติบใหญ่ให้ร่มเงาและอวดดอกแข่งสีสันผลัดกันไปตลอดทั้งปี เช่นเดียวกับไม้ผลต่างๆ ก็แบ่งปันให้ญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงได้รับประทาน ซึ่งมักได้รับคำชมว่ารสชาติอร่อย กลายเป็นว่าหากมีเวลาว่าง คุณอภิชาตก็จะบินมาเชียงใหม่และถือโอกาสพักผ่อนที่บ้านหลังนี้แบบสัปดาห์เว้นสัปดาห์เลยก็ว่าได้
          บ้านนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ต้นไม้ ลำน้ำ ผืนป่า และภูเขาเท่านั้น แต่ยังมีสิ่งที่ผูกใจเจ้าของบ้านอย่างเต็มเปี่ยม นั่นคือความสบาย ซึ่งไม่อาจชั่งตวงได้ นอกจากคุณค่าทางใจที่ได้ทดลองและสัมผัสจริง

 

เรื่องโดย : จัตตริน
ภาพโดย : ปิยะวุฒิ ศรีสกุล

keyboard_arrow_up