The Old Memories Home บ้านหลังใหม่กับความทรงจำเก่าๆ

The Old Memories Home บ้านหลังใหม่กับความทรงจำเก่าๆ

เจ้าของ: คุณเชี่ยวชาญ พุกศิริวงศ์ชัย, คุณบุญเพ็ญ พุกศิริวงศ์ชัย และคุณสหะ พุกศิริวงศ์ชัย
ออกแบบ: คุณนุชนารถ มาลีถาวรกุล
เรื่อง: นภสร ศรีทอง
ภาพ: อัฑฒ์ เชาวนปรีชา และณัฐวุฒิ เพ็งคำภู

“ของตกแต่งเก่าเอามาเล่าใหม่ จากการนำข้าวของเครื่องใช้เดิมที่มีอยู่ มาผสมผสานกับของใหม่ได้อย่างลงตัว และยังคงมีเรื่องราวแสนอบอุ่นกับความทรงจำดี ๆ รายล้อมอยู่รอบตัวไม่เปลี่ยนแปลง”

บ้านปูน 2 ชั้นยกใต้ถุนสูง ออกแบบโดยการประยุกต์ผสมผสานระหว่างความทันสมัยของรูปทรงอาคารบวกกับกลิ่นไอความคลาสสิกของงานไม้ ท่ามกลางธรรมชาติ ต้นไม้ แม่น้ำ อันแสนสงบและห่างไกลจากความวุ่นวายในเมืองหลวงได้เป็นอย่างดี กับบ้านที่เต็มไปด้วยเรื่องราวสุดประทับใจของคุณสหะ พุกศิริวงศ์ชัย อาจารย์สาขาเทคโนโลยีและนวัตกรรมการศึกษา คณะครุศาสตร์ ม.ราชภัฏนครปฐม บนพื้นที่การใช้งานภายในบ้านกว่า 500 ตารางเมตร

คุณสหะเล่าให้ฟังว่า “เดิมทีพวกเราทั้ง 5 คนอาศัยอยู่ร่วมกันที่บ้านไม้เก่าย่านตลาดพลู มีความคิดอยากจะสร้างบ้านหลังใหม่ที่มีพื้นที่ความเป็นส่วนตัวมากขึ้น หลังจากที่ซื้อที่ดินมาแล้ว พื้นที่เดิมส่วนใหญ่เป็นสวนกล้วยไม้และสวนผักมาก่อน เมื่อปรึกษากับสถาปนิก คุณนุชนารถ มาลีถาวรกุล พวกเราจึงตัดสินใจสร้างบ้าน 2 ชั้นและยกใต้ถุนสูง เพราะคำบอกกล่าวจากเพื่อนบ้านในละแวกนั้นว่า พื้นที่นี้มีน้ำท่วมอยู่บ่อยๆ เวลาผ่านไปในขณะที่บ้านยังสร้างไม่เสร็จ เกิดเหตุนำ้ท่วมครั้งใหญ่ปี 2554 ด้วยโครงสร้างปูนและยกสูงที่เราออกแบบไว้ จึงไม่มีผลกระทบต่อบ้านมากนัก”


ภายในบ้านเน้นโทนสีคลาสสิกของงานไม้ซึ่งมาจากความชอบส่วนตัวของคุณแม่ บุญเพ็ญ พุกศิริวงศ์ชัย “คุณแม่ชื่นชอบงานไม้มาก ท่านมักจะหาเวลาว่างไปเลือกซื้อของแต่งบ้านที่ทำจากไม้อยู่บ่อยๆ และบางครั้งหากมีญาติกำลังปรับปรุงบ้านต้องรื้อถอนประตูหน้าต่างทิ้ง คุณแม่จะขอซื้อต่อในราคาไม่แพงและเอามาเก็บสะสมไว้ สังเกตได้ว่าบ้านใหม่หลังนี้เต็มไปด้วยหน้าต่างประตูที่มีรูปแบบและขนาดที่แตกต่างกันออกไป”

เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่เจ้าของบ้านเลือกนำของเก่ากลับมาใช้ใหม่ เช่น ตู้ไม้สักเก็บมาจากบ้านคุณยายทั้งเก่าและทรุดโทรม นำกลับมาทำความสะอาด ซ่อมแซมและทำสีใหม่ โชว์ลายไม้สวยๆ เท่านี้ก็กลายเป็นตู้ใหม่และน่าใช้งานขึ้นมาทันที
ไม่เพียงแต่ของเก่าที่สะสมไว้ บางชิ้นถูกทิ้งอยู่ในห้องเก็บของถูกละเลยไม่สนใจ เจ้าของบ้านก็นำกลับมาเล่าใหม่ อย่างเช่นแก้วโหลใสใบใหญ่ที่เกือบทิ้ง หรือแม้แต่โต๊ะไม้สีฟ้าที่มีเรื่องราวสุดประทับใจมากมาย

เชื่อว่าบ้านทุกคนล้วนแล้วแต่มีเรื่องราวแตกต่างกัน ลองกลับมามองและเห็นคุณค่าของสิ่งเหล่านี้ มันอาจเป็นสิ่งของที่มีคุณค่าและน่าจดจำตลอดไป

keyboard_arrow_up