สวนวนารมย์…สวนสมุนไพร

สวนวนารมย์…สวนสมุนไพร
          คอลัมน์ “สวนสวย” ฉบับนี้ขอพาคุณผู้อ่านมาชมสวนสวยของสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ครับ สวนแห่งนี้ตั้งอยู่ด้านหน้าอาคารศูนย์ประชุมและอาคารบริหารของสถาบัน ได้รับพระกรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี องค์ประธานสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์พระราชทานนามว่า “วนารมย์” 
          การปรับปรุงสวนในครั้งนี้ได้รับแนวคิดจาก รองศาสตราจารย์นายแพทย์ชัยชน โลว์เจริญกูล ที่ปรึกษาองค์ประธานสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์และผู้ช่วยประธานสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ ฝ่ายการแพทย์ ซึ่งต้องการให้สวนแห่งนี้เป็นที่รองรับผู้มาใช้หอประชุม ผู้ป่วย และบุคลากรของสถาบัน โดยเมื่อริเริ่มโครงการวิจัยผลิตภัณฑ์ธรรมชาติเพื่อพัฒนาเป็นยา ห้องปฏิบัติการผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ และห้องปฏิบัติการเภสัชวิทยา จึงได้ต่อยอดความคิดด้วยการปรับปรุงสวนเดิมให้เป็นสวนสมุนไพร สร้างบรรยากาศน่าพักผ่อนและผู้ใช้งานในสวนยังได้ความรู้เกี่ยวกับพืชสมุนไพรกลับไป นอกจากนี้ก็ยังใช้พรรณไม้สวยงามร่วมด้วย เรียกว่าเป็นการรวมศาสตร์และศิลป์เข้าไว้ด้วยกันได้อย่างลงตัว
          การปรับปรุงภูมิทัศน์ในครั้งนี้มี คุณเฉิดโฉม จันทราทิตย์ ผู้บริหารมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ซึ่งมีใจรักต้นไม้และศรัทธาในโครงการของสถาบันทูลเกล้าฯถวายค่าใช้จ่ายทั้งหมด โดยมี คุณบุษกร บุนนาค ที่ปรึกษาของสถาบันเป็นผู้ประสานงาน และ คุณพิชัย จิโรภาส รับหน้าที่ออกแบบและควบคุมการปรับปรุงสวนทั้งหมด คุณพิชัยพาผมเดินชมสวน พร้อมเล่าถึงกระบวนการคิดว่า
          “สวนเดิมมีต้นไม้ใหญ่ประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ ไม้พุ่มด้านล่างก็มีโทรมบ้าง เนื่องจากพอไม้ใหญ่เจริญเติบโตให้ร่มเงา ไม้ด้านล่างก็อยู่ไม่ได้ต้องย้ายตำแหน่งไม้ใหญ่ให้เกิดจังหวะในพื้นที่ และตัดแต่งไม้พุ่ม ไม้คลุมดินให้โดนแดดบ้าง สำหรับพื้นสวนเดิมที่ปูหญ้าซึ่งก็โทรมบ้างตายบ้าง เราแก้ปัญหาด้วยการโรยกรวด
          “ส่วนแนวสัญจรรอบสวนซึ่งเป็นทางเดินแผ่นหินทรายยังคงเดิมไว้ เพียงแต่ปรับให้แข็งแรงและเดินได้สะดวกขึ้นด้วยการเทคอนกรีตและฝังแผ่นทางเดินไว้เลย ทางสัญจรรองลงมาคือพื้นโรยกรวด ซึ่งก็ทำให้เข้าถึงสวนในแต่ละส่วนได้มากยิ่งขึ้น อีกประการที่ให้ความสำคัญเป็นพิเศษ คือการเพิ่มพื้นที่ใช้งานของพื้นไม้ยกระดับ หินก้อนใหญ่ และม้านั่งไม้หมอนรถไฟ
          “ก่อนเริ่มต้นการทำงานเราต้องดูภาพรวมของสวนก่อน จากนั้นก็สเก็ตช์แบบหยาบๆ เพื่อใช้เป็นแนวทางในการจัดสวน โดยจุดแรกที่มองคือตำแหน่งของสวนที่อยู่ด้านหน้าสถาบันซึ่งอยู่ติดกับถนน มีทางรถไฟผ่าน บางครั้งก็ได้ยินเสียงเครื่องบินด้วย เพราะอยู่ใกล้สนามบินดอนเมือง จึงเน้นใช้ต้นไม้ช่วยสกรีนสายตา เสียง และฝุ่น รวมถึงสร้างบรรยากาศให้เหมาะกับการเข้ามาใช้งาน เช่น เปิดมุมมองธารน้ำตกเดิมให้สามารถมองเห็นบ่อน้ำพุด้านหน้าสถาบันซึ่งอยู่อีกด้านหนึ่งของสวน และเมื่อมองจากด้านหน้าสวนก็ยังมองเห็นแอ่งน้ำพุนี้ด้วย ทำให้สวนทั้งสองส่วนดูเชื่อมโยงกัน โดยแอ่งน้ำพุที่เป็นเหมือนตาน้ำผุดขึ้นมายังมีความหมายถึงแหล่งกำเนิดน้ำ ซึ่งก็ทำให้น้ำตกดูมีที่มาที่ไปมากขึ้นด้วย
          “การปรับปรุงสวนครั้งนี้มีสถาบันและหน่วยงานต่างๆ ช่วยอนุเคราะห์พรรณไม้ เช่น ชงโค เหงือกปลาหมอ หวายนั่ง ชะเอมไทย สายหยุด เราก็จะให้ผู้รับผิดชอบนำมาจัดวางไว้ในบริเวณสวนเลย จากนั้นจึงนำไปปลูกในตำแหน่งที่เหมาะสม โดยคำนึงถึงนิสัยการเจริญเติบโตและความสวยงามเป็นหลัก เราเน้นที่ภาพรวมของหน้างานจริง จึงต้องใส่ใจกับรายละเอียดเพื่อให้งานออกมาสมบูรณ์มากที่สุด โดยส่วนหนึ่งของพรรณไม้เหล่านี้มีไม้ดอกสีแสดหรือสีส้มซึ่งเป็นสีประจำวันประสูติ และต้นที่โปรด ได้แก่ รวงผึ้ง ไผ่เล็ก?และกาสะลองคำ ซึ่งนายแพทย์ชัยชนขอไว้ เราก็นำมาจัดในตำแหน่งที่เหมาะสมด้วย”
          ความร่วมไม้ร่วมมือของหลายบุคคล หลายหน่วยงาน ซึ่งต่างมุ่งหวังในสิ่งเดียวกัน คือให้สวนแห่งนี้เป็นจุดพักผ่อนที่มีความร่มรื่นและมีบรรยากาศเป็นธรรมชาติ พร้อมทั้งแฝงความรู้อันเป็นประโยชน์ จึงสม กับนามที่ได้รับพระราชทานว่า “สวนวนารมย์“ อย่างแท้จริง

อรรถ
ชัยพฤกษ์, อภิรักษ์

keyboard_arrow_up